Ülkem

Bizim “Keko”

Tütün tabağıma sevda işlenmiş

Ağıt

Söyle Kurban

Hayyamın Çırağı

Bir Koçerin Kızı

Ana

Önce Zulüm Ekildi Toprağa!

Ne ilk Nede Son

Çocuk Ordusu!

Bir Zamanlar

Çığlık

Wek Pîsperikan

Kulmek Av Kulmek Ax!

 





 

Ülkem

Sırtlanırken yarınlar,
yaralı anılarla…
heybelerden kan damlar,
ülkemin yaslı sokaklarına…
gidipte dönmeyenleri arar,
uykusuz gözler…
unutulamayan!

ihtiyarlar çökmüş,
duvar diplerine,
kaybedilmiş güzellikler sıralanır,
tesbihlerinde
sayılamayan!

Kadınlar yolar saçlarını,
ağıtlarla taranmış,
ve örgülerinde hasret…
lal olmuş dillerinden,
beddualar karışır asi rüzgarlara
yıllarca dinmeyen!

ve mateme bürünmüştür dağlarımız;
meçhul anılarıyla,
öyküleri bilinmeyen!

Bir türkü dolanır dillerde;
ezgilerinde yarım kalmış hayatlar,
hep çocuklar ağlar dizelerinde
ve nakaratlarında hep ölüm…
vakitsiz gelen!

Halil Alp

Mahsus Mahal Dergisi (7. Sayı - 2009)

 

www.mahsusmahal.com