Ülkem

Bizim “Keko”

Tütün tabağıma sevda işlenmiş

Ağıt

Söyle Kurban

Hayyamın Çırağı

Bir Koçerin Kızı

Ana

Önce Zulüm Ekildi Toprağa!

Ne ilk Nede Son

Çocuk Ordusu!

Bir Zamanlar

Çığlık

Wek Pîsperikan

Kulmek Av Kulmek Ax!





 

Önce Zulüm Ekildi Toprağa!

 

Önce zulüm ekildi toprağa,
sonra boyverdi acılar...
Ve filizlendi intikam.!


Bilendi hançerler,
kin masatlarıyla...


ve sonra dağlar konuştu
kendi diliyle.!
Gençler vuruştu enginliklerde;
dişe diş...


Ve izleri kaldı toprakta Savaşın;
kuralsız,
kirli,
acımasız...


Ve acıya doydu hayat.!
vuranlar,
vurulanlar,
kurbanlar...


Ölüm döşeğinde yine hayat!
tüm gerçekliğiyle…


Ve tekrar dönülürken,
başlanılan yere!
Güneş,

yine soylu doğuyor!
Toprak,

yine döl veriyor!
Bağrında vakitsiz yatanları
saklamak istercesine.!

 

Halil Alp