Ülkem

Bizim “Keko”

Tütün tabağıma sevda işlenmiş

Ağıt

Söyle Kurban

Hayyamın Çırağı

Bir Koçerin Kızı

Ana

Önce Zulüm Ekildi Toprağa!

Ne ilk Nede Son

Çocuk Ordusu!

Bir Zamanlar

Çığlık

Wek Pîsperikan

Kulmek Av Kulmek Ax!

 





 

   Ne ilk Nede Son

 

Yeni verilmedi fermanımız oğul,

bu kaçıncı urgandır boynumuzda...

kaçıncı cellat!

 

Fıratın derinliklerinde

hala gömülüdür kemiklerimiz,

gözyaşlarımız diclede...

 

Bu topraklar ne analar gördü oğul:

bindokuzyüzonbeş tufanında,

mavi gözlü çocuklarını

ve dilsiz acılarını

Murad Suyu’na bırakan!

 

Bu topraklar ne zalimler gördü oğul:

rahmetle anılmayan!

 

Ne dirilişler gördü,

Ne isyanlar...

Ne ilk nede son!


   Halil Alp