Ülkem

Bizim “Keko”

Tütün tabağıma sevda işlenmiş

Ağıt

Söyle Kurban

Hayyamın Çırağı

Bir Koçerin Kızı

Ana

Önce Zulüm Ekildi Toprağa!

Ne ilk Nede Son

Çocuk Ordusu!

Bir Zamanlar

Çığlık

Wek Pîsperikan

Kulmek Av Kulmek Ax!

 



















 

Bir Koçerin Kızı


hazanla savrulan
son yaprağın hüznü...
durgun,
yalnız...

özlemin işlemiş
alın çizgilerime...
derin,
ağır...

gözlerimde sen,
  sende gözlerim..!

Tüter burnumda
hasretinin kokusu;
serin bir yaylanın
kollarında...
soğuk bir ayran,
ıslatır boğazımı...

Bir Koçerin kızı;
yağmurla taralı
saçları,
iner ince beline...
örgülü,
narin...
rüzgara dolanır,
şalvarı...
türkü yakar,
yanık sesiyle...
al yazmasında
sevda...
süt kokar elleri,
kınalı...

bir çoban;
derinlerden
bir kaval sesi,
güneşle yıkanmış
bir yüz...
yanık bir yürek,
nasıra batmış
ayaklar...
sırtında yoksulluğu;
taşır,
dağ bayır...

gözlerinde
umut...
gözlerinde

isyan...

 

Halil Alp