|
Ağıt
Duydumki
düşmüşsün oğul,
yatarsın engin bir dağın koynunda!
Mezarını
kazmak isterdim,
ellerimle...!
kızıl güllerle süslerdim,
kara toprağını...
Ve
mezar taşına yazardım,
Özgürlük sevdalısıdır diye!
ardından,
bir ağıt yakardım,
yüreğimin ta derininden...
Ve başlardım seni anlatmaya,
Tilililerle...
yalın
ayaklı,
mangal yürekli çocuklara !
Bilmesemde yattığın yeri,
sesini duyarım esen rüzgarlarda!
Toprağa serpilmiş soluğun,
ve dağlara kazınmış
sevdan
var
oğul !
Büyür umutların,
ağıtlarımla..!
Hasret kaldım sana,
birde özgürlüğe...
Halil Alp
|